Ballina Sport Lorik Cana feston 37-vjetorin e lindjes, Rama urim special: Simboli i kombëtares...

Lorik Cana feston 37-vjetorin e lindjes, Rama urim special: Simboli i kombëtares së Shqiponjave, i bindur se kingu Kosovar do

20

27 korriku është një ditë e veçantë për ish-kapitenin legjendar të Shqipërisë, Lorik Cana, i cili pikërisht në këtë ditë feston 37-vjetorin e tij të lindjes.

Për shpirtin që tregonte në fushën e lojës, sidomos kur luante për Shqipërinë, Cana bëri që shumë njerëz të dashuroheshin me të. Në këtë ditë të veçantë për të, nuk ka munguar edhe një urim i veçantë nga kreu i qeverisë shqiptare, Edi Rama.

Kryeminsitri thotë se Cana është i vetmi bartës i fanelës kuqezi që ka jetuar së bashku fushën e blertë të futbollit dhe historinë e shqiptarëve.

Më tej ai shton se ka bindjen se Cana së shpejti do të zbresë në arenë, kësaj radhë për të udhëhequr Shqipërinë apo Kosovën, ose pse jo një armatë të trojeve të bashkuara të cilën duket se edhe kryeminisri e paska dëshirë apo ëndërr, një kombëtare të përbashkët.

Postimi i plotë i Ramës:

Lorik Cana është ndoshta i vetmi bartës i fanellës kuqezi apo të paktën i vetmi që unë njoh, që fushën e blertë të futbollit dhe fushën e historisë së shqiptarëve, i ka jetuar si dy gjysmat e së njëjtës fushë të pasionit të tij.

I dhënë tërësisht pas sportit më popullor në botë, qysh në fëmijëri, falë talentit, vullnetit dhe një babai të paepur në ëndrrën për ta parë djalin në majat e lojës me top, Loriku u ngjit lart e la gjurmë në çdo skuadër ku luajti.

Ai mbajti shiritin e kapitenit në shpellën e ujqve francezë të Olimpikut të Marsejës dhe u bë simboli i Kombëtares së shqiponjave të mbledhura nga tërë trojet shqiptare, për ta çuar flamurin kuqezi për herë të parë në histori në Finalet e Europës.

Po çka e bën krejt të veçantë kingun kosovar, në rrugën e mundimshme drejt majave të futbollit, ku pati jo njëherë dhe taksiratin e dëmtimeve fizike që do kishin shtrirë përtokë edhe një elefant, është pasioni i tij për historinë, origjinën, gjuhën, luftrat, përpjekjet e shqiptarëve në shekuj.

Nuk e di a ishte fanella kuqezi që e çoi Lorikun tek leximet mbi betejat e shqiptarëve në shekuj apo ishin leximet e betejave që e bënë atë ta përjetonte fanellën si koracë lufte për Shqipërinë në fushën e betejave sportive, por sa herë e kam takuar e folur me të për Kombëtaren, aq herë më është dukur sikur flisja me ndonjë prijës ushtarak të etur për fitore të vështira, e jo me një sportist të ngopur me lavdinë e tij.

Loriku u tërhoq nga fusha e blertë, kur trupi i plagosur nuk e ndiqte dot më ambicien e heroit, për të udhëhequr me forcën e shembullit beteja deri në pikën e fundit të gjakut dhe iu përkushtua krijimit e zhvillimit të një fondacioni për fëmijët.

Duke ia uruar sot ditëlindjen kapitenit të paharrueshëm të kuqezinjve, nuk e di pse kam bindjen se nuk do të jetë e largët dita kur prijësi i hijshëm, do të zbresë përsëri në arenë për të udhëhequr kuqezinjtë e Shqipërisë a verdheblutë e Kosovës apo kushedi, pse jo, një armatë të trojeve të bashkuara në të ardhmen, në ndonjë luftë sportive të paharrueshme përsëri. Amen! #TëRRALLË.